فلجی تارهای صوتی چیست؟
فلج تارهای صوتی (Vocal fold Paralysis) زمانی رخ می دهد که عصب رسانی به عضلات حنجره قطع شود و در نتیجه تار های صوتی ثابت شده و حرکت نکنند. این وضعیت منجر به فلج عضله تارهای صوتی شما می شود. فلج تارهای صوتی می تواند بر توانایی صحبت کردن، تنفس و حتی توانایی بلع شما تأثیر بگذارد.
در دنیای پر سر و صدای امروز، توانایی برقراری ارتباط از اهمیت بالایی برخوردار است. اما تصور کنید ناگهان با مشکلی روبرو شوید که صدایتان را تحت تأثیر قرار دهد و حتی توانایی نفس کشیدن و خوردن شما را دشوار سازد. فلجی تارهای صوتی، اختلالی است که میتواند همین تأثیرات را داشته باشد. این وضعیت زمانی رخ میدهد که عصبهایی که به عضلات کنترلکننده تارهای صوتی فرمان میدهند، دچار آسیب شوند و در نتیجه، قدرت برقراری ارتباط و انجام فعالیتهای روزمره به شدت کاهش یابد. در این مقاله، به بررسی علل، علائم و روشهای درمانی این اختلال پرداخته شده است تا شما را در درک بهتر این بیماری و یافتن راهکارهای مناسب برای مواجهه با آن یاری رساند.
انوع مختلف فلجی تارهای صوتی کدامند؟
فلج تارهای صوتی می تواند یک تار صوتی (یک طرفه) یا هر دو تار صوتی (دوطرفه) را تحت تأثیر قرار دهد. در زیر به هر دو نوع آن پرداخته شده است:
فلج یک طرفه تارهای صوتی:
در این حالت فقط یک تار صوتی فلج می شود.
هنگامی که یک تار صوتی آنطور که باید حرکت نکند، می تواند منجر به موارد زیر شود:
- مشکل در صحبت کردن: حتی موارد خفیف ممکن است صحبت کردن را چالش برانگیز کند.
- مشکلات بلع: موارد شدیدتر ممکن است بر بلع تأثیر بگذارد.
- مشکلات تنفسی معمولاً زمانی که فقط یک تار صوتی فلج شود چندان زیاد نیست.
فلج دو طرفه تارهای صوتی:
هر دو تار صوتی فلج هستند.
هنگامی که هر دو تارصوتی تحت تأثیر قرار می گیرند، اغلب به هم نزدیک می شوند و باعث باریک شدن (مسدود شدن) راه هوایی می شوند.
علائم عبارتند از:
- دشواری تنفس: به دلیل باریک شدن راه هوایی، تنفس چالش برانگیز می شود.
- اختلال در بلع: غذا یا نوشیدنی ممکن است وارد نای و ریه ها شود که به طور بالقوه منجر به پنومونی آسپیراسیون می شود.
- فلج دو طرفه تارهای صوتی بدون درمان فوری می تواند تهدید کننده زندگی باشد.
بسامد و شیوع:
- فلج یک طرفه تارهای صوتی شایع تر از فلج دو طرفه تارهای صوتی است.
- در حالی که به ندرت هر دو تارهای صوتی فلج شوند، هر دو نوع می توانند افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهند.
- اگر علائم مربوط به فلج تارهای صوتی را تجربه کردید، فوراً به دنبال ارزیابی پزشکی و تخصص حنجره باشید.
دلایل فلجی تارهای صوتی؟
فلج تارهای زمانی رخ می دهد که عضلات کنترل کننده تارهای صوتی (که در حنجره یا جعبه صدا قرار دارند) قادر به حرکت صحیح نباشند. بیایید علل مختلف این وضعیت را بررسی کنیم:
آسیب به عصب حنجره:
- به دنبال جراحی: در طی اعمال جراحی که گردن یا قفسه سینه را درگیر می کند، آسیب تصادفی به اعصاب کنترل کننده تارهای صوتی ممکن است رخ دهد. به عنوان مثال، جراحی تیروئید یا اعمال روی ساختارهای مجاور ممکن است منجر به آسیب عصبی شود.
- عفونت های ویروسی: برخی از ویروس ها می توانند بر اعصاب تأثیر بگذارند و منجر به فلج تارهای صوتی شوند.
- بیماری های خود ایمنی: شرایطی مانند میاستنی گراویس (MG) با ارتباط عصب-عضله تداخل می کند و ممکن است باعث فلج شود.
تروما و آسیب:
- ضربه فیزیکی: ضربه مستقیم به گردن یا قفسه سینه می تواند به اعصاب یا عضلات مسئول حرکت تارهای صوتی آسیب برساند.
- جراحی گردن یا قفسه سینه: اعمال جراحی در این نواحی ممکن است به طور ناخواسته به اعصاب تارهای صوتی آسیب برساند.
- تومورها: تومورهای خوش خیم یا بدخیم در گردن، تیروئید یا قاعده جمجمه می توانند اعصاب را تحت فشار قرار دهند و منجر به فلج شوند.
بیماری های عصبی:
- سکته مغزی: سکته مغزی که بر ساقه مغز یا ساختارهای مرتبط تاثیر می گذارد می تواند سیگنال های عصبی به تارهای صوتی را مختل کند.
- مولتیپل اسکلروزیس (MS): این بیماری خودایمنی بر عملکرد عصبی تأثیر می گذارد و می تواند منجر به فلج تارهای صوتی شود.
- بیماری پارکینسون: تغییرات عصبی در بیماری پارکینسون ممکن است بر حرکت تارهای صوتی تأثیر بگذارد.
- میاستنی گراویس: همانطور که قبلا ذکر شد، MG بر ارتباط عصب و عضله تأثیر می گذارد و می تواند باعث فلج شود.
سایر عوامل:
- التهاب یا زخم: التهاب مزمن یا اسکار تارهای صوتی به دلیل فشار یا عفونت می تواند به فلج کمک کند.
- سرطان تیروئید: تومورهای غده تیروئید ممکن است بر عملکرد تارهای صوتی تأثیر بگذارند.
- آسیب مغزی: آسیب به نواحی خاص مغز درگیر در کنترل تارهای صوتی می تواند منجر به فلج شود.
به یاد داشته باشید که تشخیص زودهنگام و مدیریت مناسب برای افرادی که فلج تارهای صوتی را تجربه می کنند بسیار مهم است. گزینه های درمانی ممکن است شامل جراحی، صوت درمانی (وُیس تراپی) و استراتژی هایی برای بهبود تنفس و بلع باشد.
فلجی تارهای صوتی چه علائمی دارد؟
فلج تارهای صوتی به دلیل اختلال در حرکت تارهای صوتی می تواند علائم مختلفی ایجاد کند. علائم شایع عبارتند از:
- گرفتگی صدا یا دیسفونی: صدا خشن، تیره و یا نفس گیر می شود. به عنوان مثال: تصور کنید شخصی که قبلا صدایی واضح و قوی داشت، ناگهان گرفتگی صدا را تجربه کرد و این امر برقراری ارتباط موثر را به چالش میکشد.
- مشکلات تنفسی: فلج تارهای صوتی بر توانایی بسته شدن تارهای صوتی در طول تنفس تأثیر می گذارد و منجر به مشکلات تنفسی می شود. به عنوان مثال: شخص ممکن است احساس تنگی نفس کند، به خصوص در حین فعالیت بدنی یا هنگام صحبت کردن.
- مشکلات بلع (دیسفاژی): هماهنگی بین حرکت تارهای صوتی و بلع مختل می شود. به عنوان مثال: هنگام خوردن یا آشامیدن، ممکن است غذا یا مایعات به طور تصادفی به جای مری وارد نای (مسیر تنفسی) شود و باعث سرفه یا خفگی شود.
- خستگی صوتی: صحبت کردن به دلیل ضعیف شدن ماهیچه های تارهای صوتی نیاز به تلاش بیشتری دارد. به عنوان مثال: ممکن است برای یک معلم یا سخنران عمومی صحبت کردن طولانی خسته کننده باشد.
- تغییرات زیر و بمی (فرکانس صدا): زیر و بمی صدا ممکن است بیشتر یا کمتر از حد معمول شود. یک خواننده مبتلا به فلج تارهای صوتی ممکن است برای خواندن نت های خاص یا حفظ صدای ثابت مشکل داشته باشد.
صدای نفسآلود: کیفیت نفس آلود یا هوا دار در صدا احساس و یا شنیده می شود.
- رفلکس سرفه ضعیف: توانایی بیرون راندن ذرات خارجی از راه هوایی کمتر شده است. به عنوان مثال: رفلکس ضعیف سرفه خطر ابتلا به ذات الریه را در صورت رسیدن مواد تنفس شده به ریه ها افزایش می دهد.
- تنفس پر سر و صدا (استریدور): هنگامی که تارهای صوتی در حین تنفس به درستی باز و بسته نمی شوند، صدای بلند یا خس خس (استریدور) ایجاد می شود. استریدور در هنگام نفس کشیدن به خصوص در حین فعالیت بدنی شنیده می شود.
- تاثیر عاطفی: فلج تارهای صوتی به دلیل مشکلات ارتباطی می تواند منجر به ناامیدی، اضطراب و کناره گیری اجتماعی شود. به عنوان مثال، کسی که از آواز خواندن یا صحبت کردن با اطمینان لذت می برد، ممکن است از تغییر ناگهانی صدای خود احساس ناراحتی کند.
به یاد داشته باشید که شدت علائم بر اساس درجه فلج تارهای صوتی و اینکه آیا یک یا هر دو تارهای صوتی تحت تأثیر قرار گرفته اند متفاوت است. پیگیری ارزیابی حرفه ای و مدیریت مناسب برای بهبود کیفیت صدا، تنفس و بلع ضروری است.
فلجی تارهای صوتی چگونه تشخیص داده میشود؟
فلج تارهای صوتی از طریق ترکیبی از ارزیابی بالینی، آزمایش های تخصصی و تصویربرداری تشخیص داده می شود. بیایید روند تشخیص را با جزئیات بررسی کنیم:
ارزیابی بالینی:
- متخصص گفتاردرمانی یا گوش، حلق و بینی سابقه پزشکی و شیوه زندگی شما بررسی می کند.
- به صدای شما گوش می دهد و هر گونه تغییری مانند گرفتگی صدا یا تنفس را ارزیابی می کند.
استروبوسکوپی:
- لارنگوسکوپی شامل عکسبرداری حنجره و تارهای صوتی با فناوری نور استروب است.
- در حین لارنگوسکوپی، متخصص می تواند حرکت تارهای صوتی، هرگونه ناهنجاری ساختاری و علائم فلج را ارزیابی کند.
تصویربرداری:
- MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی): تصاویر دقیقی از تارهای صوتی، اعصاب و ساختارهای اطراف ارائه می دهد. به شناسایی علت فلج کمک می کند.
- سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری): یکی دیگر از تکنیک های تصویربرداری که می تواند مسائل ساختاری را آشکار کند.
- تصویربرداری به تعیین اینکه آیا تومورها، آسیب عصبی یا عوامل دیگر در فلج تارهای صوتی نقش دارند یا خیر کمک می کند.
تست های تشخیصی دیگر:
- الکترومیوگرافی (EMG): تکانه های عصبی را در عضلات تارهای صوتی اندازه گیری می کند. این به ارزیابی عملکرد عصبی و شناسایی مناطق فلج کمک میکند.
- مطالعه بلع باریم: عملکرد بلع را ارزیابی می کند و آسپیراسیون (غذا یا مایعات وارد شده به نای) را تشخیص می دهد.
- تست های تنفسی: عملکرد تنفسی و هر گونه تاثیر بر تنفس ناشی از فلج تارهای صوتی را ارزیابی کنید.
شناسایی علت:
- در حالی که برخی از موارد علت واضحی دارند (مانند آسیب جراحی)، برخی دیگر ایدیوپاتیک (ناشناخته) باقی می مانند.
- هدف فرآیند تشخیصی تعیین دلیل اصلی فلج تارهای صوتی است که تصمیمات درمانی را هدایت می کند.
به یاد داشته باشید که تشخیص زودهنگام برای مدیریت موثر فلج تارهای صوتی بسیار مهم است. اگر تغییرات صدا یا علائم مرتبط را تجربه کردید، فوراً به دنبال ارزیابی پزشکی باشید.
“مطب گفتاردرمانی مطهره موسوی مهر” در تهران با بهره مندی از تجهیزات به روز و پیشرفته در زمینه صوت درمانی شامل عکسبرداری از حنجره (استروبوسکوپی) میتواند در ارزیابی و تشخیص اختلالات صدا و حنجره به شما کمک کند. این مطب همچنین ارائه دهنده بهترین راهکار های درمانی برای انواع اختلالات صدا و حنجره می باشد. از این رو، افرادی که دچار هرگونه اختلال در صدا و حنجره هستند، میتوانند با مراجعه به این مطب، از خدمات حرفهای و تخصصی ارزیابی و درمانی استفاده کنند.
شیوع فلجی تارهای صوتی چقدر است؟
فلج یک طرفه تارهای صوتی:
- شیوع: فلج یک طرفه تارهای صوتی بسیار شایع تر از فلج تارهای صوتی دو طرفه است.
- شدت: می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. موارد خفیف ممکن است فقط بر صحبت کردن تأثیر بگذارد، در حالی که موارد شدیدتر بر تنفس تأثیر می گذارد.
فلج دو طرفه تارهای صوتی:
- به ندرت پیش می آید که هر دو تارهای صوتی فلج شوند.
- فلج دو طرفه به دلیل باریک بودن راه هوایی می تواند تهدید کننده زندگی باشد.
شیوع سایر عوامل:
- جنسیت: اختلال عملکرد تارهای صوتی عمدتاً در زنان رخ می دهد (شیوع آن در زنان دو تا سه برابر بیشتر از مردان است).
- سن: ممکن است در هر سنی رخ دهد، اما بیشتر در بزرگسالان تشخیص داده می شود.
آیا افراد دچار فلجی تارهای صوتی نیاز به گفتاردرمانی دارند؟
گفتار درمانی نقش مهمی در درمان فلج تارهای صوتی دارد. در زیر به موارد مهم آن اشاره شده است:
تحریک بازیابی عملکرد:
- توانبخشی صوتی: گفتاردرمانگران برای بهبود کیفیت صدا، زیر و بمی و طنین با افراد کار می کنند.
- تکنیک های تنفس: یادگیری نحوه تنفس موثر علیرغم محدودیت های تارهای صوتی.
- راهبردهای بلع درمانی: مدیریت مشکلات بلع برای جلوگیری از آسپیراسیون.
تقویت عضلات:
- تمرینات: درمانگران بیماران را از طریق تمرینات برای تقویت عضلات تارهای صوتی راهنمایی می کنند.
- آموزش هماهنگی: هماهنگی تنفس، بسته شدن تارهای صوتی و بیان.
استراتژی های جبرانی:
- رزونانس صدا: آموزش تکنیک هایی برایرزونانس صدا بدون فشار آوردن به تارهای صوتی.
- اصلاح گام: تنظیم گام برای به حداقل رساندن فشار.
- تمرین بیان: افزایش وضوح گفتار.
حمایت روانی اجتماعی:
- تأثیر عاطفی: مقابله با تغییرات در صدا و ارتباطات.
- اعتماد اجتماعی: ایجاد اعتماد در تعاملات اجتماعی.
رویکرد شخصی سازی شده:
- برنامه های فردی: درمانگران درمان را با نیازهای خاص هر فرد تنظیم می کنند.
- همکاری: همکاری نزدیک با متخصصین گوش و حلق و بینی و سایر تیم تخصصی حنجره.
به یاد داشته باشید که مداخله زودهنگام و گفتار درمانی مداوم می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی فرد را پس از فلج تارهای صوتی بهبود بخشد.
نقش عکسبرداری حنجره (استروبوسکوپی) در فلجی تار های صوتی؟
استروبوسکوپی حنجره نقش ارزشمندی در ارزیابی فلج تارهای صوتی دارد. بیایید بررسی کنیم که چگونه به تشخیص و ارزیابی کمک می کند:
بررسی اجمالی استروبوسکوپی:
- استروبوسکوپی یک تکنیک تخصصی آندوسکوپی است که برای تجسم تارهای صوتی در حین آواسازی (تولید صدا) استفاده می شود.
- اطلاعات دقیقی در مورد حرکت تارهای صوتی، الگوهای ارتعاشی و دینامیک امواج مخاطی ارائه می دهد.
نحوه عملکرد استروبوسکوپی:
- یک آندوسکوپ باریک وارد هان بیمار می شود.
- آندوسکوپ تصاویری با سرعت بالا از تارهای صوتی می گیرد در حالی که بیمار آواسازی پایدار (معمولاً صداهای مصوت) تولید می کند.
- سپس این تصاویر در حرکت آهسته برای مشاهده حرکات ظریف و الگوهای ارتعاشی پخش می شوند.
نقش در تشخیص افتراقی فلج تارهای صوتی:
- افتراق فلجی از پارزی یا ضعف تار های صوتی
- استروبوسکوپی امکان مشاهده بهتر حرکات ظریف فرآیندهای صوتی و تارهای صوتی را فراهم می کند.
- به تمایز بین ضعف یا پارزی تارهای صوتی (بی تحرکی جزئی) و فلج واقعی (بی حرکتی کامل) کمک می کند.
نظارت بر اثربخشی درمان:
- پس از درمان (به عنوان مثال، جراحی یا صدا درمانی)، استروبوسکوپی می تواند تغییرات در عملکرد تارهای صوتی و الگوهای ارتعاشی را ارزیابی کند.
- استروبوسکوپی ابزار ارزشمندی برای ارزیابی فلج تارهای صوتی، هدایت تصمیمات درمانی و نظارت بر پیشرفت است.
اهداف گفتاردرمانی در افراد مبتلا به فلجی تار های صوتی؟
گفتار درمانی نقش مهمی در کمک به افراد مبتلا به فلج تارهای صوتی برای دستیابی به ارتباط عملکردی و بهبود کیفیت کلی زندگی آنها ایفا می کند.
در اینجا اهداف اولیه گفتار درمانی برای فلج تارهای صوتی آورده شده است:
تقویت تارهای صوتی:
- جلسات صوت درمانی شامل تمرینات یا فعالیت های دیگر برای تقویت تارهای صوتی شما، بهبود کنترل تنفس در حین گفتار، جلوگیری از تنش غیر طبیعی در سایر عضلات اطراف تار صوتی فلج شده و محافظت از راه هوایی شما در حین بلع است.
کنترل تنفس در حین گفتار:
- آسیب شناسان گفتار زبان (SLPs) با بیماران برای تقویت کنترل تنفس در حین صحبت کردن کار می کنند.
- پشتیبانی مناسب از تنفس، صداسازی پایدار و رزونانس صدای بهتر را تضمین می کند.
پیشگیری از تنش های غیرعادی:
- متخصصان گفتار درمانی به جلوگیری از تنش های غیر طبیعی در سایر عضلات اطراف تار صوتی فلج شده کمک می کنند.
- کاهش تنش به حرکت نرمتر تارهای صوتی و بهبود کیفیت صدا کمک میکند.
محافظت از راه هوایی در هنگام بلع:
- فلج تارهای صوتی می تواند منجر به مشکلات بلع و افزایش خطر آسپیراسیون (ورود غذا یا مایعات به ریه ها) شود.
- گفتار درمانگران بیماران را در مورد تکنیکهایی برای محافظت از راه هوایی در حین بلع، راهنمایی میکنند که خطر ذاتالریه و سایر عوارض را به حداقل میرساند.
به یاد داشته باشید که برنامه های درمانی فردی متناسب با نیازهای خاص هر فرد و نوع فلج تارهای صوتی (یک طرفه یا دوطرفه) تنظیم می شود. جلسات منظم با متخصص گفتار درمانی برای دستیابی به این اهداف و به حداکثر رساندن نتایج عملکردی ضروری است.
“مطب گفتاردرمانی مطهره موسوی مهر” در تهران با بهره مندی از تجهیزات به روز و پیشرفته در زمینه صوت درمانی شامل عکسبرداری از حنجره (استروبوسکوپی) میتواند در ارزیابی و تشخیص اختلالات صدا و حنجره به شما کمک کند. این مطب همچنین ارائه دهنده بهترین راهکار های درمانی برای انواع اختلالات صدا و حنجره می باشد. از این رو، افرادی که دچار هرگونه اختلال در صدا و حنجره هستند، میتوانند با مراجعه به این مطب، از خدمات حرفهای و تخصصی ارزیابی و درمانی استفاده کنند.
اختلال بلع در فلجی تارهای صوتی چگونه است؟
اختلالات بلع یا دیسفاژی مرتبط با فلج تارهای صوتی می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی فرد در خوردن و نوشیدن ایمن تأثیر بگذارد:
خطر آسپیراسیون:
- هنگامی که یک یا هر دو تارهای صوتی فلج می شوند، ممکن است در حین بلع به درستی بسته نشوند.
- در نتیجه، غذا، مایعات یا بزاق می توانند به جای پایین رفتن از مری وارد نای (نای) شوند.
- این وضعیت به عنوان آسپیراسیون شناخته می شود و می تواند منجر به ذات الریه آسپیراسیون شود، یک عفونت جدی ریه ناشی از استنشاق مواد خارجی به ریه ها.
علائم اختلالات بلع:
- سرفه یا خفگی در حین یا بعد از خوردن یا نوشیدن.
- صدای خیس یا بغض پس از بلع.
- مشکل در بلع (دیسفاژی).
- کاهش وزن به دلیل کاهش مصرف غذا.
- عفونت های مکرر تنفسی ناشی از آسپیراسیون.
نقش دارو درمانی در فلجی تار های صوتی؟
درمان دارویی معمولاً درمان اولیه برای فلجی تارهای صوتی نیست، اما می تواند نقش حمایتی و مکمل در مدیریت علائم داشته باشد.
داروها برای بیماری های زمینه ای:
- اگر یک بیماری زمینه ای منجر به فلج تارهای صوتی شده باشد (مانند آسیب عصبی، عفونت های ویروسی یا برخی سرطان ها)، درمان آن بیماری ممکن است به طور غیرمستقیم از طریق دارو عملکرد تارهای صوتی را بهبود بخشد.
- به عنوان مثال، داروهای ضد ویروسی ممکن است برای عفونت های ویروسی تجویز شوند و داروهای ضد التهابی می توانند به مدیریت فلج ناشی از التهاب کمک کنند.
اقدامات حمایتی و مکمل:
- ممکن است از داروها برای مدیریت علائم مربوط به فلج تارهای صوتی استفاده شود. این شامل:
- تسکین درد: اگر احساس ناراحتی یا درد ناشی از کشیدگی تارهای صوتی یا تنش عضلانی دارید، ممکن است مسکنها توصیه شود.
- داروهای ضد رفلاکس: این داروها می توانند از رفلاکس اسید جلوگیری کنند که می تواند تارهای صوتی را تحریک کند.
نقش جراحی در درمان فلجی تارهای صوتی؟
درمان های جراحی نقش مهمی در مدیریت فلج تارهای صوتی ایفا می کنند، زمانی که علائم به خودی خود به طور کامل بهبود نمی یابند و یا فلجی در حدی است که با صوت درمانی نیز بهبود چندانی حاصل نمی شود. گزینه های جراحی بر روی میز می آید. در زیر به برخی از این روش های جراحی برای فلجی تارهای صوتی پرداخته شده است:
تزریق فیلر:
- اگر علائم فلج تارهای صوتی شما باقی بماند، ممکن است یک روش تزریق توصیه شود. این تکنیک شامل تزریق یک ماده پرکننده به تار صوتی آسیب دیده برای بستن شکاف بین تارها است.
- هدف بهبود توانایی شما در صحبت کردن و بلعیدن با ارائه حمایت بیشتر از ماهیچه تارهای صوتی ضعیف است.
فونوسرجری:
- فونوسرجری زمانی انجام می شود که فقط یک تار صوتی فلج شده باشد. هدف آن تغییر مکان یا شکل تارهای صوتی است.
- به طور خاص، جراح تار صوتی فلج شده را به سمت تار صوتی که هنوز عملکرد عصبی دارد حرکت می دهد. این تنظیم به شما امکان می دهد صدا را از طریق حنجره خود تولید کنید و بلع و تنفس را آسان تر می کند.
جراحی چارچوب حنجره (لارنگوپلاستی نزدیک کننده):
- برای بیماران مبتلا به فلج یک طرفه تارهای صوتی، جراحی چارچوب حنجره یک گزینه دقیق و مناسب است.
- در طی این روش، جراح یک برش کوچک در گردن شما ایجاد می کند و یک ایمپلنت را در حنجره شما قرار می دهد. ایمپلنت به حرکت تارهای صوتی فلج شده به سمت وسط کمک می کند و به هر دو تار اجازه می دهد بسته شوند و بهتر ارتعاش کنند.
- نتیجه بهبود کیفیت صدا و جلوگیری از آسپیراسیون است.
به یاد داشته باشید که انتخاب روش جراحی به عوامل فردی از جمله شدت فلجی، سلامت کلی و علائم خاص بستگی دارد. مشاوره با متخصص گوش و حلق و بینی (متخصص گوش، حلق و بینی) برای تعیین مناسب ترین رویکرد درمانی برای هر بیمار ضروری است.
درمان فلجی تارهای صوتی با گفتاردرمانی نیاوا
اگر به دنبال اطلاعات بیشتری درباره درمان و توانبخشی صدا پس از فلجی تارهای صوتی هستید و نیاز به راهنمایی دارید، مراجعه به کلینیک گفتاردرمانی نیاوا میتواند بسیار مفید باشد. کلینیک مجهز گفتاردرمانی نیاوا در تهران با بهره مندی از متخصصان گفتاردرمانی میتواند در ارزیابی و تشخیص فلجی تارهای صوتی به شما کمک کند. این مطب همچنین ارائه دهنده بهترین راهکار های درمانی برای انواع اختلالات صدا و حنجره می باشد. از این رو، افرادی که دچار هرگونه اختلال در صدا و حنجره از جمله فلجی تارهای صوتی هستند، میتوانند با مراجعه به این مطب، از خدمات حرفهای و تخصصی ارزیابی و درمانی استفاده کنند.
نیاوا همصدای شما در تمام لحظه ها
منابع:
Vocal Fold Paralysis—Symptoms & Treatment | NIDCD (nih.gov)
